เปรียญธรรม ๙ ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 548 / 734

ประโยค 5- มังคีลติปุจน คำถามส่องถึงสิ่งที่เห็นแล้ว 3. วิจิตฉาน ปุจน คำถามเทียบเคียงสิ่งที่เห็นแล้ว 3. วิจิตฉาน ปุจน คำถามติ๊กตามความเห็นชอบ 1. กำกฤม ยา ปุจน คำถามต้องการแก้เอง ๑. สุ วี ๑/๒.

ประโยค- มังคลัตถิที่มึนปอเล่ม 3 - หน้าที่ 167 อรรถกถอุตตรวิมาน ในฎฐวรรก ว่า "คำที่เหลือว่า ปริจฉชนโฑ พึงนำมาเชื่อมเข้า ด้วยสองบทว่า อนุญฺญ ปานฺญฺว. อีกบทหนึ่ง พิงประมาณว่า ข้าพเจ้าได้ไปในคำถามอันไรบูล

ในบทนี้ กล่าวถึงอรรถกถาอุตตรวิมานที่อธิบายเกี่ยวกับความสำคัญของคำถามและการตอบที่เกี่ยวข้องกับการให้ทาน โดยเอ่ยถึงเรื่องราวของพระพุทธเจ้ากัสสปและบุคคลที่ทำการให้ทานด้วยความเมตตา ท่านได้บรรยายถึงผลบุญที

ประโยค ๕. มิ่งคลัตถกษัตริย์ปิ่นเปล ลำ ๓ - หน้าที่ ๑๖๘ [๔๕๒] ส่วนในอรรถกถาปาฏิยสุข ในมหาวรรค ในทีมนิกาย ท่านกล่าวไว้ว่า "ได้ยินว่า พระเจ้า ในกาลเป็นมนุษย์ครั้งก่อน เป็นหกันของเด็กเลี้ยงโค ชำระโค่นไม่ไ

เนื้อหานี้กล่าวถึงกรรมและผลในพระพุทธศาสนา โดยบรรยายถึงเรื่องราวของเด็กเลี้ยงโคที่มีประสบการณ์ในการทำกรรมดีและผลที่ได้รับจากกรรมที่ทำ ในการฟังธรรมกถาของพระศาสดา ซึ่งนำไปสู่ความเข้าใจในหลักธรรมชาติแห่งก

ประโยค ๕ มัดคลิดาถึงนี้เป็นแนว เล่ม ๓ - หน้า 169 ด้วยคาถาแม่ไม่นี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าสรรเสริญมวด ๔ แห่งมคาไว้ คือ ท่าน ๑ การประพฤติธรรม ๑ การสงเคราะห์ผู้อื่น กรรมอันหา โทษไม่ได้ ดัพระรรณาในบทที่ ๕ น

ในบทที่ ๕ มัดคลิดาถึงนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าสรรเสริญมวด ๔ แห่งมคา ซึ่งรวมถึงการประพฤติธรรมและการสงเคราะห์ผู้อื่น บทนี้มีการพูดถึงกรรมที่หาโทษไม่ได้ โดยเฉพาะในกรณีของการช่วยเหลือผู้อื่นและการปฏิบัติตนตา

ประโยค ๕ - มังคลัตถทีปิเนปล เล่ม ๑ - หน้า ๑๗๐ พรรณนาความแห่งคาถาที่ ๖* [๔๕๔] พึงทราบวินิจฉัยในคาถาที่ ๖. กล่าวว่า อารติ. การเว้น ชื่อว่า วิถี อัทย่างหนึ่ง ชนทั้งหลายผสมวัน ด้วยตนาน นั้น เหตุนี้ เจตน

บทความนี้พรรณนาถึงคาถาที่ ๖ ซึ่งเน้นการเว้นจากปาปีและความสำรวมจากการดื่มน้ำเมา การวิเคราะห์มีการกล่าวถึงมงคลทางจิตใจและการไม่ยินดีในความชั่ว นอกจากนี้ยังอธิบายคุณค่าของการไม่ดื่มสุราและมุ่งมั่นในการรั

ประโยค 5-7 ด้วยสามารถแห่งธรรมและาว่าชื่อวิธี ดี จิตนี้มี 3 อย่าง คือ สัมปทวิจิต 1 สมาทานวิจิต 1 สมุจเฉพวิจิต 1. บัดนี้ข้าจะอธิ กล่าววิจิต 1 อย่าง ตามที่พระอธิการยกกล่าวไว้ ในถรรกถา อธิษฐาน : เป็นต้น.

บทความนี้กล่าวถึงวิจิต 3 อย่างในธรรม ได้แก่ สัมปทวิจิต สมาทานวิจิต และสมุจเฉพวิจิต โดยอธิบายถึงการพิจารณาตนเองในทางธรรมและการไม่มีความประมาทในการปฏิบัติ รวมถึงประสบการณ์ของตัวละครในเรื่องเพื่อนำเสนอตั

ประโยค - มังคลัตถิยีเป็นเปล เล่ม ๓ - หน้าที่ 172 กับพวกกระดาดในป่าเกิด’ ดังนี้แล้วปล่อยไป เขา (กลับ) ไป เรือน ถูกพ่อถาม ก็บอกความเป็นไปนั้น ถูกพ่อถามนั่นต่อว่า จึง ไปสู่ลูกมารคแล้วได้ยินคำว่าสัตว์เป็

บทเรียนเกี่ยวกับการเว้นจากการฆ่าสัตว์ในแง่มุมของศาสนาและจริยธรรม ที่สามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้ พร้อมทั้งอ้างถึงคำสอนในภูฏาณสัมมาทฏิฐิสูตรและอรรถกถากุมมณสูตร เพื่อให้เห็นถึงหลักการและเหตุผลในการรั

ประโยค ๕๙ - มังคลจิตที่ปิ่นแปล เล่ม ๑ - หน้าที่ 173 ภูฏกฎฏทันสูตรนั้น ว่า "บว่า ปริวรรดิ คือ ย่อมเว้นด้วยสามารถกาไม่ก้าวล่วง อติลิทธิในบวกว่า นหมิ่น นี้ มืออิทธิพลเป็นอรรถะ บันฑิตจึงควรนำการสงเคราะห์

บทความนี้กล่าวถึงภูฏกฎฏทันสูตรและการนำทางของบัณฑิตในการสงเคราะห์สังฆาบรม ผ่านคำบรรยายที่ชัดเจนถึงอิทธิพลและเหตุผลในการปฏิบัติ พระอรรถกถายังกล่าวถึงการสอบถามพิสูจน์สูตรและการสละชีวิตของอุบาสกที่มีความต

ประโยค ๕๑ - มั่งคลั่งที่นี้มิฉะนั้น เล่ม ๓ - หน้าที่ ๑๗๔ แล้วทั้งพรีโต้ฉันที่แนกอยู่บนป่าเสื่อในป่า. งูใหญ่ได้คลายออกไป ในทันทีนั้นเหมือนกัน." ภูฏาสัมฤทธิ์ฉุฉัษฎ์ ว่า "งูเหลือม ชื่อวงใหญ่. มุ่งนั้นได

ในบทนี้ได้พูดถึงความเชื่อมโยงระหว่างจิตและกรรมภิลาส รวมถึงธรรมะที่เกี่ยวข้องกับการบำเพ็ญเพียรในพุทธศาสนา โดยเน้นถึงความสำคัญของการควบคุมจิตใจและการเข้าใจหลักธรรมเพื่อหลีกเลี่ยงเวรกรรมที่เกิดจากความคิด

ประโยค ๕ - มั่งคล-digitamนี้กินเปนเล่ม ๑ - หน้าที่ ๑๗๕ คฤหบดีบุตร คือ ปลาก็ดิตบุตรแล้ว เป็นกรรมกิเลส อนิทานทน เป็นกรรมกิเลส กามสุข มิจฉาจาร เป็นกรรมกิเลส มุสาวาท เป็น กรรมกิเลส กรรมกิเลส ๔

ในเนื้อหาได้กล่าวถึงกรรมกิเลสสี่ประเภทซึ่งจัดเป็นบาปกรรมตามพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า ได้แก่ ปาณาติบาต, อารมานา, อุตุนาหตา และการถึงภัยของชายอื่น ทั้งนี้ พระอรหันต์ได้สอนให้หลีกเลี่ยงกรรมเหล่านี้ เนื่

ประโยค ๕ - มังคีลาลํปาเชิญนี้เป็นเปล่า เล่ม ๓ - หน้า ๑๗๖ กรรมกีลาส นัยแม้ในอนินทานเป็นต้น ก็อย่างนี้เหมือนกัน บทว่า อนาประ ได้แก่ คาถาพันธมัยอันอีก คือ ที่แสดงเนื้อความนั้นแสดง [๑๒๖] ฤทธิภิกขาสูตรนั้

เนื้อหาในบทนี้อธิบายเกี่ยวกับกรรมกีลาสซึ่งเป็นสิ่งสำคัญในพระพุทธศาสนา โดยมุ่งเน้นไปที่การทำความเข้าใจกรรมผ่านทางนัยของอนินทาน ทั้งยังได้แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างกรรมและกิเลส รวมถึงผลกระทบที่มี

ประโยค ๕- มังคลัสฏิทานินีปล เล่ม ๓ - หน้า ๑๗๘ เหมือนกัน. พึงทราบวินิจฉัยแม้ในวิฤาวาร (ต่อไป) เมื่อบุคคล สั่งว่า "เราก้มไปลาเนื้อ, ท่านทั้งหลายจงจัดชุมเป็นต้นโดยเร็ว, แล้วไม่ได้อะไร ในปกติโดยก่อนเหมือ

เนื้อหาครอบคลุมการวิเคราะห์วิฤาวารและกรรมมบตามลำดับความสำคัญในพระพุทธศาสนา โดยมีการกล่าวถึงการกระทำของมนุษย์และผลที่ตามมา ไม่ว่าจะเป็นกายกรรมหรือมนกรรม ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกันในทางธรรมและกรรมมบ ซึ่งช่

ประโยค ์- มังคลดาถามเป็นแปล เล่ม ๓ - หน้าที่ ๑๗๙ กิการงดเว้นจากบาปนั้น อันข้าพเจ้ามนกล่าว จบ [แก้สูตรเมริย] [๑๒๖] วัตถุเป็นเหตุความมา ๑๐ อย่าง ดังขาสามารถ แห่งสูตร ๓ อย่าง และเมริ ๓ อย่าง ชื่อว่านา

เนื้อหาเกี่ยวกับการงดเว้นจากบาปและรายละเอียดเกี่ยวกับสูตรอาหารต่างๆ ที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ในวิภังค์ของสูตร โดยมีการกล่าวถึงสูตรแป้ง สูตรข้าวสุก สูตรใส่เชื้อ และสูตรผสมเครื่องปรุงต่างๆ การแบ่งประเภทของว

ประโยค ๕๔ - มั่งคลัตถิอันเป็นแปล เล่ม ๓ - หน้าที่ 181 นั่นแห่ ชื่อว่าน้ำเมา เพราะอรรถกถาเป็นที่ตั้งแห่งความเมา, กิ่รอปะอะไร ๆ แม้อย่างอื่น อันเป็นที่ตั้งแห่งความเมา มีอยู่ ปนะนั้น ก็ชื่อว่ามัชชะ บุณค

เนื้อหาพูดถึงนิยามของน้ำเมาและมัชชะตามที่กล่าวในอรรถกถา โดยอธิบายถึงการที่สุราและเมรัยเป็นที่ตั้งแห่งความเมา และการสำรวมจากการดื่มน้ำเมาเป็นหลักการสำคัญในการฝึกปฏิบัติตามแนวทางศาสนา อรรถกถาได้กล่าวถึง

ประโยค ๕ - มังคลดาภิเปนเปล อเล่ม ๓ - หน้ที่ 182 [ไม่จัดสุรามเมรยเมียซะปะนะเข้าในอุคคลรมฎ] [๑๑๑] เหมือนอย่างว่า สุราปนะ (การดื่มสุรา) พระผู้ม พระกาฐไม่ทรงถือเอาในคำว่า กรรมกิรสม ในศิลาสูตรนั้นฉันใด แ

ในเนื้อหานี้พูดถึงการดื่มสุราและผลกระทบที่มี ต่อกรรมมดีตามคำสอนของพระพุทธเจ้า โดยเฉพาะในศิลาสูตรที่ระบุถึงการไม่ควรถือเอาการดื่มสุราเป็นเรื่องดี ด้วยเหตุที่เป็นทางแห่งการเสื่อมและกรรมชั่ว ทั้งยังสะท้อ

ประโยค ๕ - มังคลดิถีนี้มีแปล เล่ม ๑ - หน้า ๑๘๔ เพราะโทษมีอำนาจบิดามเป็นต้นฉันใด จะมีแก่สามเณรทั้งหลายฉันนั้น หามิได้ เพราะสามเณรข่มคดำคำคงดีด ปีนี้เรือกดีดี ย่อมถึงความ เป็นผู้อภิชฌายะพ้นาเสียทีเดียว

ในเนื้อหานี้มีการอภิปรายเกี่ยวกับความเป็นสมณะของสามเณร และวิธีการปฏิบัติตามพระกฎระเบียบที่สำคัญ รวมถึงความเกี่ยวข้องกับการถือเสนาสนะและการดื่มน้ำมาน่า ตามที่ได้ชี้แจงในตำราอรรถกถาและพระมหาปริสิกขาบท โ

ประโยค ๕ - มังคลิดาถกล่าวในบท ๓ หน้า ๑๘๖ การขาดศิล คือเจตนาเครื่องเวียนจากการดื่มสุราท่านั้น ย่อมมี ดูการขาดศิลในเพราะการทัศงระเบียบ (ดอกไม้) เป็นต้น." [๑๖๒] ก็หากจะพึงมีคำกล่าวว่า "ศิลคือเจตนาเครื่

บทนี้พูดถึงความสำคัญของศิลในการควบคุมการดื่มสุรา โดยที่ศิลอนาคหมายถึงการมีเจตนาที่ดี ไม่ดื่มสุรา การขาดศิลเกี่ยวกับการดื่มสุราอาจนำไปสู่ความผิดหวังและการขาดวินัยในการดำรงชีวิต นอกจากนี้ยังกล่าวถึงเรื่

ประโยค ๕ - มังคลัดถาที่นี้เป็นเปล เล่ม ๓ หน้า ๑๙๐ หรือว่า "คนละฤทธิ์สันนิบาตใด, ย่อมไม่รู้ฤทธิ์สันนิบาตนั้น ดังนี้." ก็พระอธิษฐานบุคคลผู้ตั้งในมรรค ปรารถนามรรคธรรม ละเว้นทั้งปวง พึงเป็นอาทรณ์ในเรื่อง

เนื้อความนี้นำเสนอเกี่ยวกับการพระอธิษฐานในมรรคธรรม และพระอรรถกถาที่เกี่ยวข้อง ซึ่งระบุถึงวิธีการและจุดมุ่งหมายของการอธิษฐานในการปฏิบัติธรรม นอกจากนี้ยังกล่าวถึงความสำคัญของกรรมและอารมณ์ที่เกี่ยวข้องใน

ประโยค ๕ - มังคลัลคาถานี้เป็นแปล เล่ม ๓ หน้า ที่ ๑๙๑ สมาทานอยู่เฉพาะองค์ใด วิธีดีก็ดี เจดนาคดีดี (แบ่ง) เป็น ๕ ด้วย. ก็บรรดาสิกขาบท ๕ ข้างต้นนี้ ของสามเณรทั้งหลาย เมื่อ สิกขาบทข้อหนึ่งทำลายแล้ว สิกขา

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของสิกขาบท ๕ ในพระพุทธศาสนา โดยระบุว่าหากสามเณรทำลายสิกขาบทข้อหนึ่ง จะทำให้สิกขาบททั้งหมดเสียหาย ขณะที่คฤหัสก์สามารถทำลายได้เฉพาะข้อเดียวเท่านั้น ทั้งนี้ การสมาทานสิกขาบทต้อง

ประโยค ์ มั้งคลาดทีมปีนเปล เล่ม ๓ หน้าที่ ๑92 ทั้งหมด ก็เป็นอันทำลาย ผู้ใดรู้อันที่จะขอ ฯ ผู้นั้นล่วงสิกขาบทใด, สิกขาบทนั้นเท่านั้น ย่อมทำลาย." มีฎกฎกุฏิทสูตรนั้น ว่า "สิกขาบททั้งหมด ย่อมเป็นอันทำลา

เนื้อหาเกี่ยวกับการทำลายสิกขาบทในพระพุทธศาสนา สรุปความสำคัญของการประพฤติปฏิบัติตามสิกขาบทที่สมาทาน และการแสดงถึงลักษณะของพระอริยสาวกที่ไม่ปฏิบัติในสิ่งที่เป็นโทษ เช่น การดื่มสุรา สังเกตได้จากการที่น้ำ